Bir gün ansızın gideceğim senden,
Bir gün ansızın terk edeceğim seni.
Yokluğumun acısı bir bıçak gibi,
Saplanacak o an yüreğine.
En çok geceleri üşüdüğünde anlayacaksın,
Üzerine karlar yağdığında, yalnızlığına ağlayacaksın.

​Ne zaman aklına gelsem,
Eski albümlerdeki hatıralara sarılacaksın.
Bir tek saç telime dahi hasret kalacaksın,
Gidişim depremler gibi sarsacak seni.
Pişmanlıklar, keşkeler içini kemirecek;
Ama ne fayda...

​Bir avuç mutluluk dileneceksin,
Gözlerin her yerde beni arayacak.
Duyduğun her ses vicdanını sızlatacak,
Zincire vurulmuş gibi hissedeceksin.
Sıkışıp kaldığın o karanlıktan çıkmak için,
Çaresizce rüyalara dalacaksın.

​Geriye dönmek istesen de,
Yolların kapanacak o kör kuyuda.
Her köşe başında beni soracak gözlerin,
Dudaklarında asılı kalacak ismim.
Ben çoktan başka mevsimlere göçmüş olacağım;
Yalnızca bir hayal, bir gölge olacak resmim.

​Gözlerin kapıda, kulağın seste,
Bir mucize bekleyeceksin beyhude.
Ben o kapıdan son kez çıktığımda,
Kıyametin kopacak bu sessiz şehirde.
Sonra bir akşam vakti hüzün çöktüğünde,
Yüreğinde ince bir sızı duyacaksın.

“Keşke…” diyeceksin ama nafile;
Yalnızlığınla baş başa kalacaksın.

​SİLEZYA