Sayın hocam,

Dilimizin yabancı unsurlardan arındırılmasına yönelik gayretinizi takdîrle karşılıyorum. Bu çabanın, dil bilinci açısından kıymetli olduğu kanaâtindeyim. Ancak malûmunuz, Türkçe özellikle Arapça ile târih boyunca öylesine iç içe geçmiştir ki, bu ilişkiyi âdetâ et ile tırnak mîsâli birbirinden ayırmak güçleşmiştir. Kezâ Fars lîsânı da, şiir için en latif ve en münâsip dillerden olup ekseriyetle diğerlerinin önünde anılır.

Hoşumuza gitsin-gitmesin, durum bundan ibâret.

Bu noktada dikkat çekmek isterim ki, dili koruma hassâsiyetiyle kurulan cümlelerin içinde dahi (nâçizâne tesbîtimle) arapça kökenli 5 adet, farsça kökenli 3 adet kelime yer almaktadır. Bu durum, meselenin ne kadar karmaşık olduğunu göstermektedir.

Örneğin “şiirde Türkçe kullanın” ifâdesi dahi kendi içinde bir çelişki barındırıyor; zîrâ “şiir” kelimesinin kendisi de Arapça kökenlidir.
Kezâ alttaki yorumda paylaşılan şiirde de durum pek farklı değil.

Bu yüzden meseleyi mutlak bir ayrım üzerinden değil, daha dengeli ve gerçekçi bir bakış açısıyla değerlendirmek belki de daha sağlıklı olacaktır. Zîrâ dili yaşatan da, dönüştüren de yine onu kullananlardır.

Örnekler:
- sâf (A.) [ ﺹﺎف ] temiz, arı, halis.
- kelime (A.) [ ﮐﻠﻤﻪ ] sözcük.
- dâne (F.) [داﻥﻪ] tohum. tane.
- dîn (A.) [ دیﻨ ] din.
- âbide (A.) [ﺁﺑﺪﻩ] anıt.
- nâz (F.) [ ﻥﺎز ] işve, cilve. naz.
ve
- şiir (A.-F.) [ ﺵﻌﺮ ] şiir.

---

Sırf bu konuya açıklık getirmek içim şiir bile paylaşmıştım.

(Çağdaş çağdaş) Merhabâ

Secdesi hiç olmadığı gibi, bir şeye de benzemez ya kıyâmı,
Hadi oku desen getiremez bir araya, Kitâb’dan çift kelâmı.

’“Merhabâ” edâsıyla seslenir çağdaşlarına, hor görür selâmı,
O “Merhabâ”sı da araptan… Yalanım varsa, Allah versin belâmı.

Saygılarımla...

Nâfiz BASAN tarafından 12.4.2026 00:46:28 zamanında düzenlenmiştir.