BİR ZAMANLAR
Yağmurum yağardı Göklerimden.
Tıp tıpına alışmıştım yaprakların
Loş karanlığında bulutlarımın
Baharım açardı dünyalarıma

Her şey güzeldi. Yağmur güzeldi
Dünya güzeldi yaşam güzeldi..
Sonra uğursuz el degdi yapraklarıma
Dert düştü kan düştü topraklarıma

Bahar kışa dönüştü. Sıcak soğuğa
Gittikçe soğudu ruhum öldüklerine
Sonra bir sessizlik çöktü.
Keder yas Küskünlük
kırgınlık çöktü dünyalarıma

Ne göklerin Ne bulutların ne yağmurun anlamı kaldı
Ateşler yağdı ruyalarıma
Gecesi anlamsız dünyalarıma
Şeytanlar doluştu... rüyalarıma

Bir bir yıkıldı saraylarım hanlarım
Bitti saltanatım gönlümde: ağladım
İçimde Saklı o gizemler doluyken
Hüzün yağdı kimsiz dünyalarıma

Yaryaren gözetmiyorum beklemiyorum
Sevinç ve Bayram beklemiyorum
Tüm hayalleri ateşe verdim
Sırtımı dönüp bağlandığım dünyalarıma

O gün bugün.... hiçim....yokum
Anlamsızlık saçmalık istemsiz
Tatsız tuzsuz şeyler kurşun kurşun
Vızır vızır ıslık çaldı rüyalarıma.

Ne varsa elimin tersiyle ittim
Sırıtanı tokatladım.. şımaranı azarladım
Kendimi hapsettim mahkum kıldım
Gönlümün karanlık zindanlarına

Değeri kalmadı şiirlerın
Anlamı kalmadı ağıtların
Yok oluş ne demek anladım
Nefretler Girdikçe rüyalarıma

Mustafa çoban