Alemlerin alemine,Hakkın güneşi doğarken,
Hikmeti sual olunmaz,yücesinde neleri var.
Ben bilirim benliğimi,bu aklım fikri boğarken,
Akşama batan güneşi,gecesinde neleri var.

Hak yoluna döktüğün yaş,koyun ıslatsın dizini,
Secdesine eğdiğin baş,nur eder o gül yüzünü.
İbrahim’in gül eyledi,ateş alev o közünü,
Alemlerin o sahibi,nicesinde neleri var...

Bulutlar aşka gelince,yaş döker selleri çağlar,
Tebessüm etse eğilir,kıyamına durur dağlar,
Güneş ağaca vurunca,giyinir al yeşil bağlar
O nebatların oluşu,goncasında neleri var.

İmanın gönül kalesi, kutsaldır ilahi yapı,
Altı binden de ziyade,içinde var nurlu kapı.
Rehberimiz kûrânıdır,can yoluna haktır tapı,
İlk emrinde oku demiş,hecesinde neleri var.

Doğum ölüm arasına,kurmuş zamansız saati,
Solan güllerine benzer,dünyasının bu hayatı.
Kul Tuncayım inanırım, o yaratmış kainatı,
Akar gözlerimin yaşı,incesinde neleri var...

Tuncay Akdeniz