0
Yorum
2
Beğeni
0,0
Puan
42
Okunma
Yeni değil, ben hep yanındaydım,
En karanlık gününde tek sığınağındaydım.
Her düştüğünde sana koştum ama heyhat;
Sen ilk durakta inen bir yabancıydın.
Bu muydu senin dostluk dediğin?
Her arkamı döndüğümde bir hançer yarası...
Ne zaman sana ihtiyaç duysam yoktun,
Oysa ben, her çağrında ömrümü önüne serdim.
Meğer bir gölgeden farksızmış varlığın,
Maskelerin varmış, geç oldu anlamam.
Zamanında göremedim, körleşmişim sevgiden;
Ama bak, artık Kurt gözünü açtı.
Bir tutam değer bile sığdıramadın kalbine,
Saatlerce bekledim, yollarında eskidim.
Hiçbir kıymeti yokmuş, şimdi anladım;
İçini meğer dilsiz bir nefret sarmış.
Sen beni alnımdan vurdun, ihanetinle;
Ben ise kalemimi sapladım göğsüne, sözlerimle.
Bundan sonra senden ne köy olur ne kasaba,
Tek sızım; harcadığım o kıymetli zamana.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
