Olduğun gibi gel,
Üzerinde günün yorgunluğu olsun,
Saçlarında rüzgârın dağınık eli,
Gözlerinde yarım kalmış bir akşamın hüznü…
Hiçbirini düzeltme.
Çünkü ben seni,
En çok kırık yerlerinden tanıyorum.

Kalbini saklama avuçlarının içine.
Bırak çarpsın göğsünde bir çocuk gibi;
Korksa da dünyadan,
Yine de inanmak isteyen bir çocuk gibi.
Ben o inancın kıyısında bekliyorum,
Adını suya yazıp silmeyen bir sabırla.

Gülüşün biraz eksik olsun,
Bir yanın hüzne çalsın.
Çünkü en güzel çiçekler
Biraz gölge ister büyümek için.
Sen gölgenle gel;
Ben güneşi paylaşırım seninle.

Yolun uzun olduysa,
Ayakların taşlara değmişse,
Anlatma.
Sessizliğini koy dizlerimin dibine,
Bir dua gibi dinlerim seni.
Bütün kelimeler susar o vakit,
Sadece kalbimizin nabzı konuşur.
;
Sevdan kusursuz olmasın.
Bırak hataların olsun,
Bırak geçmişin omzuna değsin arada.
Ben geçmişine küs değilim;
O da seni bana getiren yoldur belki.

Bak, akşam yavaşça iniyor bahçeme.
Yıldızlar birer umut gibi seriliyor göğe.
Ben her birine adını fısıldadım bu gece.
Rüzgâr duydu,
Ay duydu,
Bir tek sen eksiksin bu manzarada.

Gel,
Yüreğinin kapısını kapatma bana.
Çünkü ben seni değiştirmeye değil,
Seni sende sevmeye geldim.
Bir nehir nasıl denize
Kendi suyu ile kavuşursa,
Öyle kavuş bana.
;
Yorgun, kırgın, umutlu ya da dağınık…
Ben seni bir çiçek gibi değil,
Bir ağaç gibi sevdim.
Mevsimlerinle,
Fırtınalarınla,
Kışınla, baharınla…

Ve eğer bir gün
İçinde bütün sesler susarsa,
Beni hatırla.
Ben senin kalbinin en sakin yerinde
Bir ışık bırakacağım.
.
Çünkü aşk,
Birini değiştirmek değil;
Birini,
Yaratıldığı haliyle
Şükrederek sevmektir.
Olduğun gibi gel,