0
Yorum
5
Beğeni
0,0
Puan
35
Okunma
Düşün!
Toprak altında yatanları
Toprağa “ben” diye girip
Hiçlikte eriyenleri
Düşün!
Çöl ortasında doğan sesi
“Ol” emrinin yankısını
Susuzlukta pişen ruhu
Ve sabrın içinden geçen sırları
Ve sonra
Bir kadın düşün
Bir ananın merhametini
Bir çocuğun ilk sığınağını
Nefsine değil—
Rahmete açılan bir kapı gibi düşün
Çünkü beden
Bir emanettir sana
Ne sahip olabildiğin
Ne de terk edebildiğin
Her arzu
Seni ya aşağı çeker
Ya da hakikate taşır
Düşün
Nefsini ateşe verenleri
Aşkla yanıp kül olanları
Ve sor kendine:
Sen kimi arıyorsun?
Toprağa dönecek olanı mı
Yoksa toprağa can veren Nefes’i mi?
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
