İnsan kaybolursa sokak lambaları en büyük şansı olur,,,

Ben seni merhametli sandım,Rüzgar olsa kanadı kırık bir kuşa değmez sandım ama meger sen kolu kanadı kıranmışsın....

İnsan kaybolunca , kaybolduğu yerden uzaklaşmaması gerekirmiş,Ben sende kayboldum,uzaklaşamıyorum...

Seni severken tadamam ölümü,,
Ruhumun yenilendiği bir bahar gibi,
Seni severek yaşıyorum her günü...

Ben seni etkilerim, Kilometrelerce uzakta,yanında olmadığımı bile bile yürüdüğün yolda sana eşlik ettiğimi düşündürürcesine yani o derece severim de...

Bana neden yazdırıyorsun bunları, neden okuyorsun bu satırları,, hoşuna gidiyor özne de gizlenmek,fiile anlam yüklememek...

Yazmayacağım başka seni,defterler beyaz kalsın,kalemler tükenmesin,ben anlatamam sen anlayamazsın,içimden biriksin içim artık dışa dökmeyeceğim....