0
Yorum
8
Beğeni
5,0
Puan
87
Okunma
Bıraktığın yerde kalmadı aslında,
Ağır ağır içime çöktü her yaşanmışlık.
Anı dediğin, yük olur adamın sırtına,
Taşırsın… kimse görmez, sen bilirsin.
Özlemek dedin ya,
Özlemek öyle kuru bir söz değil,
İnsanın içini kemiren bir yokluk,
Var gibi olup yok olan bir sızı.
Duvarlara dalan gözlerin var ya,
Orada sen değil, hatıra konuşur.
Bir görünür, bir kaybolur dediğin,
Aklın değil… kalbin oyunudur.
Koku dedin, esinti dedin,
İnsan unutur sanır, unutur gibi yapar.
Ama bir rüzgâr eser ansızın,
Geçmiş gelir, kapıyı çalar.
Yok diyorsun ya yanında,
Doğru… yok artık.
Ama bendeki yerin, iz değil,
Bir ömürlük yaradır — silinmez, atılmaz.
Adı yok bu sızının,
Tarifi yok bu yükün…
Yaşayan bilir, susan anlar,
Ali der ki:
Sevda bitmez… sadece insan yorulur, susar.
5.0
100% (3)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
