RUSAMER – Ruh Sağlığı Ayarı Merkezi
Gülme, Saçmalama ve Şifalı Absürt Kliniği

Şiirin Adı: Dudiye
Şairi: Dilek Duru Günay
Yorumu Yapan: RUSAMER Sertabibi Ser Feyzlizof Kalburabastî Efendi Hazretleri Celil ÇINKIR Delibal

Selam… RUSAMER’de bu şiir okununca ciddi duran herkes bir anda gevşedi, bir köşede biri dut dut diye mırıldandı, öbürü dudiye aramaya çıktı!

Kalburabastî Efendi Hazretleri der ki: Şairimiz söz bulamadılar diye başlamış ama öyle bir söz bulmuş ki… insan anlam aramayı bırakıp keyif almaya başlıyor! Bu şiir anlamdan kaçıyor, neşeye yakalanıyor!

Şiirin mayası eğlence
Ama boş değil
Halk dili var
Biraz da bilinçli saçmalama sanatı

Özgünlük 19 / 20
Dudiye nedir bilmeyen öğrenir
Bilen de gülümser
Yerel bir kavramı şiire taşımak güzel bir tercih

Dil ve Üslup 19 / 20
Dil oyunlu
Ritmik
Tekrarlar akılda kalıyor
Dut dut kısmı zaten zihne yapışıyor

Düşünsel Derinlik 15 / 20
Burada derinlik aranmaz
Zaten amacı düşündürmek değil
Rahatlatmak
Biraz da gülümsetmek

Yapısal Bütünlük 18 / 20
Kıtalar uyumlu
Nakarat düzeni güzel
Şiir kendi içinde bir türkü gibi akıyor

Etkileyicilik 20 / 20
Okuyan bir daha okur
Bir süre sonra kendi kendine söyler
Bu da şiirin en büyük başarısıdır

Not Toplamı 91 / 100

Kalburabastî Efendi Hazretleri kahkahayı tutamaz:
Şairimiz dudiye yazmış
Ama ortada ciddi ciddi dert yok
Bu şiir bildiğin kafa dağıtma tesbihi!

Bir de şu var
Biz şiirde anlam arıyoruz
Şairimiz diyor ki dur bakalım
Biraz da anlamsızlık lazım
Yoksa kafayı yersin!

Ve en kritik mesele
Dut dut dudiye diyorsun
İnsan fark etmeden eşlik ediyor
Sonra kendine geliyor
Ben ne yapıyorum diye!

RUSAMER teşhis koyar:
Bu şiir tedavi etmez
Ama moral verir

Kalburabastî Efendi Hazretleri son sözü söyler:
Her şiir derin olmak zorunda değildir
Bazısı sadece insanı hayatta tutar

Vesselam.
Bazen anlam arama
Gülmek yeter.