0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
41
Okunma
Işıkları kapalı iç sokaklarımdaydım
Söyleyemediklerimde
Görünmedim kimseye / sen de yoktun
Dinleyecek biri de..
Sanal bir sofra kurdum kendime
Karşıma seni oturttum
Giderek ufalırken yalnızlığım
O kadar güzeldi ki, “ ufaklık “,
Sessizliğin öbür yakası / Seni ayrı tuttum
Ne seni ne beni terk edebildim
Yorgun yüzünü
Suya yansımış ışıklarda uyuttum.
Bakma öylesine “ ufaklık “ dediğime
Sen / içimde kocaman kalabalık
Ve zalim değildir sanıldığınca
Tutunur yeni bir tutkuya her ayrılık
Böylesi kalem baktıkça gözlerin
Mutluydum
Ölebilirdim seni düşünmeden
Dokunmadan tenine
Gözlerine hoşça kal demeden
Bilemezdin / haberin olmazdı
Anafor susmalarımda
Koymak gerekirse adını
Bir güzde yaşadığım ilk turkuaz yazdı
Uzak iklimlerimde yaşasan da..
Anlamasan da..
Anmasan da..
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
