Sahabe

Aşere-i Mübeşşereden olan sahabiler dışındaki sahabelerin tevbesizlikleri iddia edilebilir...Bağlayıcı olma Arabçılık olur

Aşere-i Mübeşşere (cennetle müjdelenen 10 sahabe),
Kur’an-ı Kerim’de tek bir ayette değil, Hz. Muhammed (s.a.v.) tarafından bir hadis-i şerif ile müjdelenmiştir. Bu sahabeler; Hz. Ebu Bekir, Hz. Ömer, Hz. Osman, Hz. Ali, Talha bin Ubeydullah, Zübeyr bin Avvam, Abdurrahman bin Avf, Sa’d bin Ebi Vakkas, Ebu Ubeyde bin Cerrah ve Said bin Zeyd’dir (r.a.).

Hz bilel eksik tevbeliydi...de...cennete yetmedi tevbesi de...on sahabe hakkında bunu diyemezsin...Hz muaviyeyi hz Aliden üstün tutan tevbe etsin..."A-Z"yedir adillik yani ödül ve ceza...Üstünlük ödülünü verirken on sahabeyi müstasna tut...değilse Arabçılık olur bu hz Bilal hepsinden üstündü dersen zencicilik olur bu...ırkçılık putu hortlar yani..

Sahabeler yıldız gibidir ama münafıklara yıldız demeyelim ha...

Cennetle müjdelenen sahabeler (Aşere-i Mübeşşere), İslam’ın en zor dönemlerinde sergiledikleri eşsiz sadakat, büyük fedakarlıklar, canları ve mallarıyla yaptıkları üstün hizmetler ve peygamberimize olan sarsılmaz bağlılıkları nedeniyle henüz hayattayken Hz. Muhammed (s.a.v.) tarafından cennetle müjdelenmişlerdi

Onlar şehadetin ve tevbenin hakkını verdiler rasulün gölgesi oldular çünkü...Bu sahabilerin cennetle müjdelenme nedenleri şunlardır: İslam’a Bağlılık ve Fedakarlık: İslam’ı kabul eden ilk kişiler olmaları, müşriklerin baskılarına karşı direnmeleri ve canlarını ortaya koymaları.

Hz. Muhammed’in (s.a.v.) üst üste üç gün "Şimdi yanınıza cennetlik bir adam gelecektir" diyerek müjdelediği sahabî, Ensâr’dan bir zâttır
. Enes bin Mâlik’in (r.a.) naklettiği bu olayda, ismi açıkça belirtilmeyen bu sahâbînin kalbinde kin ve hased taşımaması, huzurlu ve temiz bir kalple yaşaması nedeniyle bu müjdeye layık görüldüğü aktarılır.

Rasule gölge ol...tevbe budur...İslam geleneğine göre cennet kadınlarının en üstünleri (Seyyidatü Nisa-i Ehlil Cennet) olarak zikredilen 4 büyük kadın;Hz. Hatice, Hz. Fatıma, Hz. Meryem ve Hz. Asiye’dir. Bu hanımlar, imanda sebat, fedakarlık ve ahlak konularında örnek alınan, hadis-i şeriflerle faziletleri sabitlenmiş şahsiyetlerdir İslami kaynaklarda, özellikle hadislerde geçen
"Cennet Gençlerinin Efendileri" ifadesi, Peygamber Efendimiz (s.a.v.) tarafından torunları Hz. Hasan ve Hz. Hüseyin için kullanılmıştır. Bu ifade, onların cennetteki gençlerin en hayırlıları, önderleri ve ahlaki açıdan en üstünleri olduğunu vurgula

İslami kaynaklarda ve rivayetlerde, özel bir öneme sahip oldukları veya peygamberlere hizmet ettikleri için cennete gireceği belirtilen başlıca hayvanlar şunlardır:

Hz. Salih’in Devesi
Hz. İbrahim’in Buzağısı/Danası
Hz. İsmail’in Koçu
Hz. Musa’nın İneği/Sığırı
Hz. Yunus’u Yutan Balık
Hz. Üzeyir’in Merkebi
Hz. Süleyman’ın Karıncası
Belkıs’ın Hüdhüd Kuşu
Ashab-ı Kehf’in Köpeği (Kıtmir)
Hz. Muhammed’in (sav) Devesi (Kasva)

Bu hayvanların, cennete koç şeklinde girecekleri veya özel bir surette cennette bulunacakları rivayet edilmektedir. Cennette hayvan da var taş da var...rızıklar da var her şeyin seçkinleri var hz Nuhun gemisi gibidir cennet de...seçkinler cennete seçilemeyenler cehennem...hayvanlar da toprak oldular ama cennete ve cehennem girecekler...seçilenleri...

Ölçü ilaha gölgeliktir...gölge olmak tevbelilik halidir...esfel-i safilin olanlar cennetlik hayvanlardan da aşağı tevbede olanlardır...Kilise ehli belirli sıradadır tevbede yani şirke gölge olmakta da sıraları farklı insanların...karanlığın da en koyusu var çünkü...

İslam fıkhında, insanlara ve çevreye zarar verme potansiyelleri (fâsık/zararlı oluşları) nedeniyle, ihramlı (hac/umre) iken bile öldürülmesine izin verilen 5 hayvan;
fare, akrep, karga, çaylak ve saldırgan/kuduz köpektir. Bu hayvanlar, diğer canlılara veya insan sağlığına eziyet verdikleri için zararlı kabul edilirler

Öldürülmesi gereken bu hayvanları insanları zararlı ülkelerde üretirsek cihad sevabı alırız...değilse bu bilgi sunulmazdı RAHMANDIR çünkü Allah her sunduğu bilgide Rabçılara rahmet vardır...Rabçılığa hizmet vardır...

Ve bir şiir:

Temiz ve kirli

Dünyaya taş gelseydim
Çiğneyen yakmasaydı canımı
Yan bakan varsın baksın
Gönlümü taş sandılar be kardeşim
Kırdılar gönlümü

Taş olmak varmış
Kafirin başını yaran bir taş
Küçük bir çakıl taşı
İçi temiz dışı temiz...
Bir derenin içinde göğe mavi bakan...
İnsan olduk da ne oldu
Kirlendikçe kirlendik...

işte
Tevbesini bozmuş gönlüm
Gönlüm rengini kaybetmiş denizim
Maviliğini yitirmiş denizim...