1
Yorum
4
Beğeni
5,0
Puan
43
Okunma
Dünyayı mülk sanıp kuruldun tahta,
Gözünü hırs bürüdü her kötü bahta.
Gönül yıkıp geçtin şu kısa vakte,
Kibirle beslenen kulsun ey insan.
Merhamet dilinde bir kuru yaprak,
Gözünü doyurmaz bir avuç toprak.
Mazluma sırt dönüp zalime tapmak,
Bitmeyen bir yalan yolsun ey insan.
Doğayı katledip medeniyet der,
Kendi kazdığına kendisi gider.
Vicdanı susturur her türlü keder,
Işığı karartan issin ey insan.
Kardeşin aç iken tok yatarsın hep,
Kavgaya, savaşa ararsın sebep.
Kalmadı ne haya ne dilde edep,
Kendi sarayında pissin ey insan.
Sonsuzluk istersin tenin çürürken,
Maskeler takarsın yolda yürürken.
Yükün ağırlaşır ömür erirken,
Zamana yenilen issin ey insan.
5.0
100% (2)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz