​Sabahın köründe düştük yollara,
Selam verilmiyor yorgun kullara.
Umutlar bağlandı çürük dallara,
Ruhu hapsetmektir adı angarya.

​Güneşin altında terimiz kurur,
Zamanın kırbacı sırtlara vurur.
Ne bir nefes mola, ne biraz huzur,
Boşa kürek çekmek tadı angarya.

​Masa başında mı, taş ocağında?
Kavrulur gençliğim dert kucağında.
Bir kuru ekmeğin dar sıcağında,
Ömürden çalınan an angarya.

​Kâğıtta mühürler, bitmez yasalar,
Dolar mı söyleyin bomboş kasalar?
Bize miras kalır gamlar, tasalar,
Mazlumun bitmeyen ahı angarya.

​Haksızın buyruğu yüreği yakar,
Gözyaşı gizlice içe mi akar?
Zalimler yukarıdan hep mağrur bakar,
Gönülsüz yapılan iş angarya.

​Toprak mı yoruldu, biz mi eskidik?
Biz bu hayatı mı böyle istedik?
"Yorulduk" dedikçe "devam" işittik,
Sırtın taşımadığı yük angarya.

​Biter mi bu çile, söner mi ocak?
Kim bize şefkatle açar bir kucak?
Adalet dediğin ne zaman konacak?
Dünyanın bitmeyen tadı angarya