Eyy sâhib-i saltanat-ı kâlb-ü rûhum
Eyy nûr-ı didârı ile zulmet-i vücûdumu münevver kılan yâr

Bilmez misin ki
Firkâtinle münhedim oldu erkân-ı vücûdum
Ve münkesir düştü âyîne-i dilim
Hezâr pareye inkısâm ederek

Ben ki
Bir nazar-ı şefkâtinle dirilen
Ve bir sükût-u firkâtinle mahv-ü perîşân olan
O abd-i hakîr ü bînevâyım
Şeb-i hicrânın serd nefesiyle
Dondu şerâyîn-i hayâtım

Ve her dem
İsm-i şerîfinle yanar hâkister-i sinem
Ne bir visâl ümîdi kaldı
Ne bir selâmet sahili
Gark oldum
Bahr-i hicrânında bîkenâr

Eyy Gül-i Ruhsârım
Bir lem’a-i cemâlin için
Ser-â-pâ nâr oldum
Bir tecellî-i nazarın için
Ser-â-pâ niyâz oldum
Ve bir nefes-i rahmetin için
Ser-â-pâ feryâd oldum

Ben ki
Hâk-i dergâhında sürünen bir zerrâtım ancak
Ne Liyâkatim var huzûruna
Ne cesâretim var nazarına
Lâkin yine de geldim
Çünkü firkâtin
Katl etti bendeki sâbr-ı
Çünkü hicrânın
Mah-v etti bendeki varlığı
Ve çünkü sensiz
Ne vücûdumun mânâsı var
Ne de ademimin tesellîsi

Eyy sultân-ı derûnum
İşit bu nâle-i bîkesimi
Ki arş-ı a’lâya urûc eder her âhım
İşit bu feryâd-ı sergerdânımı
Ki levh-i kaderi titretir her Vâveylâm
Korkarım ki
Bir şeb ansızın
Sükût-ı ebedîye göç ede bu nâçîz beden
Ve kalır ardında
Na’tamam bir niyâz
Ve cevapsız bir ilticâ

Merhamet eyle Eyy Mahbûb-ı Sermedîm
Bir nazar eyle ki ihyâ olayım
Bir nefes eyle ki âzâd olayım

Zîrâ ben sensiz
Ne hayât bulurum
Ne memât
Ben sensiz
Ne var olurum
Ne yok
Ancak
Bir vâveylâ-yı ebedî olurum . . .

Liyakat -