0
Yorum
3
Beğeni
0,0
Puan
70
Okunma
Bir sabah tabutun içindeyim
Gün ışıkları görünüyor tahtalardan.
Kafamı kaldırmak istesem de olmuyor
Toprak beni geri vermeyecek biliyorum.
Soğuk bir kış günü ölüyorum.
İnsanlar üşüyor burunlarını çekiyorlar habire.
Ya ben neden üşümüyorum?
Kollarım neden bu kadar halsiz?
Demek ki acılarım beni terk etmemiş
Aklımda tüm çektiklerim.
Toprağa da girsem kurtulamıyorum
Bu lanet yalnızlıktan.
Son bir nefes alıyorum
Denizin dibine batar gibi
Toprağın kalbine gömülüyorum
Şimdilik elveda ölü bedenim...
BKY
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
