Uyan ey nefis uykudan uyan,
Kendini kaybediyor nefsine uyan
Yaptığın her işin bir hesabı var
Geç de olsa bir gün elbette duyana.
Hacıbektaşlı şair Ramazan Çelik
17.04.2000

Paylaş:

26 Beğeni

+18 kişi

(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

Şairin Önceki Şiiri Şairin Sonraki Şiiri

Şiiri Değerlendirin

Topluluk Puanları (16)

5.0

100% (16)

Uyan ey nefis Şiirine Yorum Yap

Okuduğunuz Uyan ey nefis şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?

UYAN EY NEFİS şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol

Yorumlar

AHMET ACAR, @ahmetacar

31.3.2026 21:08:07

5 puan verdi

Güzel anlam dolu akıcı bir şiir okudum
Şiir bir bütün olarak muhteşemdi tebrik ederim.

Etkili Yorum

ASIKLUZUMSUZ, @asikluzumsuz

31.3.2026 21:00:56

5 puan verdi

Güzel şiir
Biz de okuduk, kutladık ve alkışladık yazdıran yüreği ve yazan kalemi
Gönlün abat olsun, huzurla dolsun, tüm şiirlerin benzersiz olsun
Nice güzel şiirlerde buluşmak dileğiyle
Şiirle kal, sevgiyle kal, sağlıkla kal, hoşça kal

Etkili Yorum

Ali Rıza Coşkun, @alirizacoskun

31.3.2026 20:51:31

5 puan verdi

“Uyan Ey Nefis” şiiriniz, insanın kendi nefsine seslenişini ve hesap gününü hatırlatan özlü bir öğüt niteliğinde. “Yaptığın her işin bir hesabı var” dizesi, şiirin en güçlü uyarısını veriyor.

Kısacası:
Bu eser, nefsin gaflet uykusundan uyanması ve hakikati hatırlaması için yazılmış kısa ama derin bir öğüt şiiri.

Kaleminize sağlık, tam anlamıyla bir uyanış çağrısı olmuş.

Dost Kalem, @dostkalem1

31.3.2026 19:04:06

5 puan verdi

Kutlarım, üstadım, anlam ,anlatım ve verdiği duygu ile severek okudum. insanlığa Hak yolda ışık tutan yüreğiniz ve kaleminiz dert görmesin.... nicelerine...saygılarımla

Etkili Yorum

erbensalim, @erbensalim

31.3.2026 18:11:22

5 puan verdi

Şiirin en felsefi noktası burasıdır: "Kendini kaybediyor nefsine uyan."
Bu dizeye göre, nefsin arzularının peşinden gitmek bir özgürlük değil, aksine öz benliğini (ruhunu) yitirmektir. İnsan nefsine köle oldukça, kendi insani cevherinden uzaklaşır ve yabancılaşır.