Mâceraperest üç dost; eşek, inek ve de at
Üçü de farklı yöne eylemişler seyâhat

Bir hâyli zaman sonra dönmüşler tekrar geri
İnek çok zayıflamış, kalmış bir et, bir deri

At desen ona kezâ; perişân, yorgun hâlde
Eşekse hâyli semiz, durumlar bu minvâlde...

Acaba neler olmuş bu seyehat boyunca
Siz de şaşıracaksınız, olanları duyunca

Başlarından ne geçmiş, bunlara olmuş neler
Eşek bakımlı; inek, at perişân hâldeler...
...

Çok acı çekmiş belli, gözlerinin yaşından
İlk önce at anlatmış geçenleri başından;

" Ey dostlarım sormayın, ne işlere bulaştım
Gide gide nihâyet bir beldeye ulaştım

Yorgundum, beni tuttu bir kaç insan orada
Üzerime bindiler, koşturdular arada

Araba bağladılar, yük taşıdım bir nice
Bir ara, fırsat bulup kaçıp, geldim gizlice

Neler çektim dostlarım, hem aç kaldım, hem susuz
Gece gündüz yol aldım, per-perişân, uykusuz..."
...

Sonra inek söz almış, başlamış anlatmaya;
" Benim de yolum düştü bir garip kasabaya

Beni de yakalayıp, bir dama kapattılar
Önüme su koydular, biraz da ot attılar

Sonra hergün gelerek, sağdılar sütümü hep
Bayağı zayıfladım iş bu duruma sebep...

Durun daha bitmedi, düvene de sürdüler
Beni çok çalıştırıp, defterimi dürdüler

Ben de bir fırsat bulup, kaçıp geldim nihâyet
Dostlar belki ölürdüm kaçamasaydım şayet..."
...

Sıra gelmiş eşeğe, o da hemen kâllenmiş
Keyfi gâyet yerinde, hâllendikce hâllenmiş;

" Ben de dostlar; ulaştım gide gide bir köye
Anırmaya başladım beni duysunlar diye...

Bir-iki kişi geldi, beni seyre başladı
Çoğaldı izleyenler ve beni alkışladı

Ben anırdım durmadan alkışlar artıverdi
Doldu köyün meydanı, görülmeye değerdi

Görmeliydiniz, bana neler neler verdiler
Değişik nimetleri hep önüme serdiler

Görmedim bugüne dek böyle güzel iltifât
Tek yaptığım anırmak, sonra ye-iç, yangel-yat

Sonra da benim için parti bile kurdular
"Eşekler Partisi!"ymiş, selâm durdu ordular

Hatta dostlar dahası beni başkan yaptılar
Diktiler heykelimi, sanki bana taptılar...

Herhâlde yanık yanık anırmama kandılar
Ben her gün anırdıkça, beni bir şey sandılar

Her gün geldi insanlar, bense durmaz anırdım
Ben de bu insanları akl-ı selim sanırdım

Sonra sıkıldım artık, dönüp geldim buraya
Belki gene giderim ileri de oraya..."
...

İşte dostlar; sizlere bir ibretlik hikâye
Çok mânidar değil mi hikâyedeki gâye?

Demek ki, bu köy halkı ilimden câhil kalmış
Unutmuşlar dinini, hepsi dünyâya dalmış

Anıran bir eşeğe yoksa neden tapsınlar
Hak yolunu bırakıp, yanlış yola sapsınlar

Alkışlayan oldukça hiç kalınmaz eşeksiz
Heykellerden geçilmez, hem şüphesiz hem şeksiz...

Kadir Çetin (meftun)

ŞİİRİN HİKÂYESİ

IRAK Bölgesel Kürt Yönetimi’nin Süleymaniye kentinde, eşeklere saygı gösterilmesi amacıyla 9 yıl önce Ömer Kalol tarafından kurulan Kürdistan Eşekler Partisi, sürekli alay konusu olmaktan bıktığı ve gereken ilgiyi göremediği için kendini feshetti. Irak Kürt Bölgesi’nde 35 yıl önce bir grup hayvanseverin bir araya gelerek oluşturduğu Kürdistan Eşekler Topluluğu, 2005 yılında Süleymaniye’de partiye dönüştürülmüştü. 2012 yılında kent merkezinde 4 bin dolarlık bir masrafla üzerinde kostüm ve boynunda kravat bulunan bir eşek büstü de açan parti, Kürt internet sitelerinde yer alan haberlere göre Ziran (Anırma) isimli bir radyo açmayı hedefliyordu. Kürt bölgesinde başta eşekler olmak üzere hayvanlara saygı gösterilmesi ve iyi muamele yapılması için kurulan parti, ‘Kername’ (Eşekname) adıyla çevreci bir siyasi programa da sahipti. Az olduğu için Kürt hükümetinin kendilerine verdiği bütçeyi de reddeden parti, üyelerini ‘küçük eşek’, ‘semer vurulmuş eşek’ veya ‘yaşlı eşek’ gibi lakaplarla çağırıyordu. Alıntı 03.02.2014 mynet Google