1 Ağustos sabahın da,gözlerimi açmışım dünyaya
Açmışım diyorum,bilmiyorum anamın yalancısıyım
O zaman başlamış benim, hayatla şavaşım
Var olma mücadelem

Fakir bir ailede doğarak, 1,0 yenik başlamışım zaten
2 Yaşımdan sonra bir boşluk var
Kimsenin dolduramadığı
Benimde pek hatırlamadığım

İlk ziyaretim çocuk aklımla,hayal meyal biliyorum
Çorum’da bir cezaevine olmuştu
Meğer o kocaman boşluk,baba yokmuş yanımda
Bunun babası mahkum diyerek, parmak’la gösterdiklerin de anladığım

O boşluğun aslında babasızlık olduğunu Düştük mü sana 2,0 geriye
İlk gözyaşımı çocuk aklımla hatırlıyorum
Şevki mektubun var diyerek,elime verilen bir zarfa akıttım
Neden’ini düşündükçe gözyaşlarım artık zarfa değil yanaklarıma akıyor

Babam adımı yazamamış yanlış yazmıştı
Çoçukluk işte ne bilirim ben Ali okulunu
Meğer biraz asker’de biraz ceza evinde o kadar öğrenmiş

Sonrada o bir çaba göstermedi eksikliğini kapatmaya
Bende alışmıştım yokluğuna

Tek başına ayakta durmaya
Hala canım yanar bunu böyle yapsaydın diyenin yokluğuna
Sonra mı ergen olduk,genç olduk
Evlendik çoluk çocuk babası olduk
4+4 lük olmasa bile baba olduk eksikliğini hissettiğim baba gibi olmayarak

Kimseye boyun eğmeden, eğilmeden
Kimseye muhtaç olmadan
Çocuklar’ımıda kimseye muhtaç etmeden
Tek başıma iken şimdi kocaman bir aile babası olduk
Kimseyi satmadan,arkasından kuyu kazmadan

Yatlarım,katlarım hiç bir zaman olmadı olmayacak da
Ben hala bu hayata gülümseyerek bakıyorsam
Demek ki hayata karşı ayakta durmayı öğrendim
Ben bu şavaşı kazandım arkadaş kazandım
Alnım ak yüzün pak ben bu savaşı kazandım