-



yanlışı olmalı yıldızların
gelmedim ki hiç
yoktum oralara, olamazdım da
gecelerin başlangıcına doğan fırtına
tozdan zerrelere bölüyorken yolları
arayandı cesedim ruhumu
varlık kavgasına



şairler kırık kalemleriyle
beyhude çentikler atıyorlardı
taşlı tarlaların kıraç şiirlerine
onların soluk yüzlerini seyrettim
yeşilsiz dağlara yaslayarak parmaklarımı
bir bin yıl sanırım
an dı belkide



göz bebekleri alevdendi
gölgelerine büyüyen çocukların
duyu tınazları kundaklıyorken
o son köyde karanlık yüzlü haramiler
ardı öğlenin bereket sıcağı bir kapının koluna
koşmak istedim aklımdan koparak
uzaklara sadece



bilirsin
hep eksiktir birşeyler
kesiktir göbek bağlardan nefes
okudun gizlice
özgür bir atağın soluğu kadar yakın
titrek mumların hüzme sesleri
küldü közlerini avuçladığımız
önceden izler



anlamların grift vitrinininde
dudak izlerinden kalan gelincik
ıslak kedilerin kentinden adımlar kopararak
anlara zoraki sığanan
üşüyen mültecilerin buğusu vakit



hiç dizelerdi
tüm sokaklar kaldırım
bir coğrafya kadar geçilemezdi eşik
sen de çığlıkların direngen şafaklarına
güneşler içemedin hiç


anladın
sustun


ben de zaten yazamadım
karalamalarım
uzak bir dansın savrumuna boğulurken ritm, raks
şiirden haykırıyı


tuşlar yine olabildiğine dağınık
işte
hiç