GURBET ELDE BİR GARİP
Gurbette elde boynu bükük bakar,
Sılamın özlemi bağrımı yakar.
Dertlerimi de satır satır yazar,
Gözümden yaşlarım sel gibi akar.

Köyümün dumanı tüter gözümde,
Eskimez anılar her bir sözümde.
Ayrılık ateşi sönmez özümde,
Hasretin rüzgarı bendimi yıkar

Gurbet kuşu derler garip adıma,
Kimseler yetişmez ah imdadıma.
Zehir katılır her gün aşıma,
Yollarım yokuştur, yorgunluk yapar.

Anamın böreği burnumda tüter,
Bu gurbet acısı ölümden beter.
Çektiğim çileler artık ha yeter,
Gönlümün feryadı göğe dek çıkar.

Gurbette beklerim, yollar gözlerim,
Canımdan azizdir her bir izlerim.
Tutulur dillerim, tutmaz dizlerim,
Gurbetin gecesi ruhumu sıkar.

Bağımda güllerim açmadan soldu,
Gençliğim tükendi, hayat yok oldu.
Gözlerime yine bulutlar doldu,
Hicranın ateşi canımı yakar.

​Bayramlar gelir de yüzüm gülmez hiç,
İçimdeki yara derman bulmaz hiç.
Garibin halini kimse bilmez hiç,
Kaderin sillesi kalbime akar.

Zihni-der garibin müşkül halına
​Gurbet kuşu uçar kendi dalına,
Düşmüşüm hayatın meçhul yoluna,
Ecel gelir bir gün kapımı çalar.
Yazan Şair:Zihni DERİN