Dünya bir sofradır, kurulmuş hile;
Ezilen ezilir, çeker hep çile.
Zalimin iştahı gelmez hiç dile;
Mazlumun rızkını çalıyor bunlar.

Altın kadehlerde kanlar süzülür,
Yoksulun meskeni her gün bozulur.
Haksızlık görünce canlar üzülür;
Masumun ahını alıyor bunlar.

Adalet dediğin, rafta bir kitap;
Kimsesiz feryadı, bitmeyen hitap.
Ezenler tepinir, düşmez hiç bitap;
Zayıfı azaba salıyor bunlar.

Bir yanda şatafat, süslü yalanlar;
Bir yanda açlıktan bitap olanlar.
Dünyayı mülk sanıp talan kılanlar;
Düşkünün mülküne dalıyor bunlar.

Terazi kefesi tutmaz dengini,
Mazlum sırtlar gider dertsiz zengini.
Zulümle boyarlar yerin rengini;
Garibin tüyünü yoluyor bunlar.

Kimi köşk içinde kurmuş cümbüşü,
Kurtlar sofrasında kurarlar düşü.
Zehir olur sana bir tek gülüşü;
Yoksulun sırtına doluyor bunlar.

Vicdanlar sağır ve kalpler ise taş,
Dünya döner durur içinde savaş.
Garip her gün döker gözlerinden yaş;
Kör olmuş gözlerle uluyor bunlar.

Hak yiyen ağalar doymaz paraya,
Dertliyi itmişler derin karaya.
Tuz basarlar her gün kanlı yaraya;
Mazlumun kanını suluyor bunlar.

Masumun ahıdır gökleri yıkan,
Zulmün ateşidir canları yakan.
Timsahın gözüdür yaşları akan;
Zalimin çanağın yalıyor bunlar.

Gün gelir kurulur ulu mahkeme,
Cümbüşler son bulur, bakma görkeme.
Hakkı bilen kişi düşmez mateme;
Hakkın eleğinde eliyor bunlar.

Bu zulmün cümbüşü sona erecek,
Mazlumun feryadı göğü delecek.
Elbet gün gelecek hesap verecek;
Kendi nârı ile soluyor bunlar.

Şair Ebuzer ÖZKAN

Değerli Kalemlerden Şiirime İnciler;

Bizler emek verdik,bağa,tarlaya,
Yedirmedik kuşla, kurda,kargaya,
Ağa,paşa koymaz zahmetle,maya,
Mal,mülke konunca, kalıyor bunlar...Nurettin Gülbey