"Adını anmasam da hep yanımda kalan" belki de aşkın en derin hali bu. İsmi ağıza gelmese de varlığı her an içinde, her nefeste. Geceyle konuşup yıldızlara sormak, yalnızlığın bile seni bulması... Ne kadar içten bir anlatım. Zamanın kıyısında beklemek, bir ömürlük suskunluğa razı gelmek, teslimiyetin en ağır, en asil hali. Ve en güzeli: "İçimde büyüyen şey artık bir his değil, yavaşça kaderime dönüşen bir melodi." Hisler geçer, ama kaderine dönüşen bir melodi sonsuza kadar sürer. Kaleminize sağlık, zevkle okuyorum.

Ezgice,

“ADI SEN” şiiriniz, çok sade, çok içten ve oldukça zarif bir aşk şiiri olmuş. Sessiz bir yol, sürekli yanında kalan bir varlık, zamanın kıyısında beklemek ve yavaşça kaderine dönüşen bir melodi… Bunlar şiire hem hüzün hem de derin bir bağlılık hissi katıyor.

En beğendiğim dizeleriniz şunlar:

“İçimde sessiz bir yol var sana çıkan”
“Kimi zaman yalnızlığım bile seni buluyor”
“İçimde büyüyen şey artık bir his değil, Yavaşça kaderime dönüşen bir melodi”

Bu dizeler gerçekten güzel. Aşkı büyük laflar etmeden, sessiz, sakin ve derin bir şekilde anlatmışsınız. Şiir kısa olmasına rağmen duyguyu çok iyi taşıyor.

Genel olarak akıcı, samimi ve kalbe dokunan bir çalışma. “Ezgice” mahlasınıza da yakışmış, adeta bir ezgi gibi akıyor.

Kalemine kelamına yüreğine sağlık. ☕🙏✍️