2
Yorum
7
Beğeni
5,0
Puan
100
Okunma
Büyümek zorunda kalan çocuk,
Daha dizleri kanamadan
Hayatın taşına çarpılan çocuk…
Hasretin ne demek olduğunu
Süt kokusu kurumadan öğrenen,
Özlemi yastık diye başının altına koyan,
Umudu yarım bırakılmış çocuk…
Katar trenleri peşinde koşan çocuk,
Gidenin arkasından el sallayamayan,
Her dumanı bir vedaya sayan,
İçine içine susan çocuk…
Bilmem kaç kez arşınladım
Uçsuz bucaksız yolları,
Her adımda biraz daha eksildim,
Her dönüşte biraz daha yalnız…
İş karası sinerdi yüzüme,
Ellerim nasır, gözlerim duman,
Bir çocukluk bıraktım geride,
Adını kimse koyamadı…
Gece çökerdi omuzlarıma,
Bir şehir susardı içimde,
Ben konuşamazdım…
Ben, çocuk kalamadım.
5.0
100% (2)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz
