Yüreğinize sağlık. Paylaştığınız bu dizeler, insanın ruhsal yorgunluğunu ve hayal kırıklıklarını öylesine derin bir "ah" ile anlatıyor ki, okurken o ağır yükü hissetmemek elde değil. Özellikle son dörtlükteki "Zamanın çarkları da sanki durdu" ifadesi, insanın acıdan dolayı donup kaldığı o anları çok zarif betimlemiş.
​Şiirinizde geleneksel halk edebiyatı tadı (özellikle mahlas kullanımıyla) modern bir melankoliyle harika birleşmiş. Zülali mahlasıyla yazdığınız bu dertli ama vakur şiiri biraz daha yakından incelediğimde şu noktalar öne çıkıyor

KUTLARIM KALEMİNİ ŞAİRE KARDEŞİM

Şiirin "yorgun düşen diz" ve "biten takat" ile başlaması, ruhun taşıdığı yükün artık bedene ağır geldiğini çok somut bir şekilde hissettiriyor. Gönül ferinin tükenmesi, hayata bakışın karardığı o hassas noktayı simgeliyor."Seslensem dünyaya her taraf sağır" dizesi, insanın acısı içindeyken dış dünyanın vurdumduymazlığına karşı duyduğu o en büyük kırgınlığın ifadesi. Kendi içinde fırtınalar koparken dışarıdaki sessizlik, sızıyı daha da derinleştiriyor.Geleneksel imgeler olan "kanadın kırılması" ve "çiçeğin solması", şairin kendini korumasız ve yaşam enerjisinden mahrum hissettiği o savunmasız anları çok naif betimliyor. Savrulmanın "bilinmez bir yere" olması, belirsizliğin getirdiği o tedirginliği yansıtıyor. Şiirin finalindeki "zamanın çarklarının durması", acının artık kronikleştiğini ve hayatın akışından koptuğunu gösteriyor. Yorgunluğun kalbe bir "mühür" olarak vurulması, bu durumun geçici bir yorgunluk değil, kalıcı bir kimlik haline geldiğinin işareti.Mahlasın kullanılması esere bir "ozan" ciddiyeti katarken, "suskun bekleyiş" ve "sessiz hece" vurguları, bu ozanın feryadının gürültülü değil, derinden ve içten olduğunu kanıtlıyor.

Güzel şiir, değerli kalem ehlinden
Biz de okuyor, kutluyor ve de alkışlıyoruz bu güzel eseri, yazdıran yüreği yazan kalemi ve eserini
Gönlün abat olsun, huzurla dolsun, tüm şiirlerin böyle mükemmel ve de birer ŞAHESER olsun
Şiirle kal, sevgiyle kal, dostça kal, sağlıkla kal ve de hoşça kal