Kalmadı içimde bir tutam heves
Ciğeri doldurmaz aldığım nefes
Sıkışıp kaldığım karanlık kafes
Geceleri uyuyamaz oldum ben artık


Bitmek bilmiyor içimde verdiğim savaş
Zaman akıyor hızla yüzümde telaş
Kendimi kaybediyorum ben yavaş yavaş
Gözlerim doluyor soldum ben artık


Çıkacak mı acaba kalbini açan
Bir tebessümüyle mutluluk saçan
Benimle beraber derdimden kaçan
Yeter kedere doydum ben artık


Umutla yeşeren çiçekler solmaz
Koca bir ömür,hiç ile dolmaz
Her şey hallolur deme, hallolmaz
Kendimi yoluma koydum ben artık


Geleceğim geçmişimden daha heyecanlı
Seveceğim belki de yeni bir zanlı
Öpecek gözlerimden elleri kanlı
Geçmişten yaralı toydum ben artık


Yazmak isteyince kalem bile yazmıyor
Ne kadar istesem de mezar kazmıyor
Gam keder de saldı artık azmıyor
Güçsüz kuvvetsiz koldum ben artık


Nefret dolu yürek iyiliğe şaşar
Kıymeti bilmeyen öfkeyle yaşar
İnsan paylaştıkça kendinden taşar
Değersiz bir para,puldum ben artık