KALMAMIŞ

Ervah-i evvelde yazılmış yazım
Kaderin defteri doludur hüzün
Onun için dinmez kalbimde sızım
Yıkık umutlara derman kalmamış

Rüzgar alır götürür eski günleri
Siler mi kalpteki derin izleri
Anladığım dilden o son cüzleri
Bana okunacak, ferman kalmamış

Geceler en büyük dostum oldular
Halimi görünce hep ağladılar
Ufkumda yıldızlar hüzne daldılar
Ruhumu okşayan derman kalmamış

Benim de kaderim böyle yazılmış
Mezarım ölmeden hemen kazılmış
Üstümüze kalın çizgi çizilmiş
Hayatımı yazan roman kalmamış

Gelen günüm dünden, daha zor imiş
Günlük hayallerim vardı silinmiş
Ümidim içimde sessiz kırılmış
Tamiri yapacak uzman kalmamış

Hüzünler her gece dostum oluyor
Gülüşler dudakta yalnız kalıyor
Sensizlik içimde makam buluyor
Yanaşacak körfez liman kalmamış

Ama bir gün güneş doğar yeniden
Kader de değişir sabreden günden
Umut filiz verir düşen gönülden
Heyhat ömür bitmiş zaman kalmamış

Hacaloğlu (hacali)