Giderken Dönmek

Giderken dönmek…
Mutlu, huzurlu, bazen de üzüntülü ve gürültülü geçmişe…

Bir horozun çöplükte eşelenip
Toprağın kötüsünü bırakıp
Önüne çıkan iyiyi seçtiğini biliriz.
Hayat da böyledir aslında…
Seçtiğinle yaşarsın.

Düz giden bir yolda düşmek,
Çoğu zaman dikkatsizliğindendir.
Ama asıl düşüş,
Geriye dönüp aynı acıları yeniden yaşamaktır.

Eğer arkana döndüğünde
Ahlar büyüyecekse içinde,
Eyvahlar yankılanacaksa kalbinde,
Hiç dönme…
Çünkü her dönüş, seni yine o sızılara götürür.

Biz…
Sedirli evlerde büyüyen,
Çamaşırını selelerde yıkayan,
Yüzünü peşkirlerle silen bir nesildik.

Makine yoktu…
Tokaç vardı.
Elektrik süpürgesi yoktu…
Ellerimiz vardı.
Dolap değil terekler,
Masa değil tepsiler vardı.

Ayakkabı yerine edikler,
Çantamız tahta bavullar…

Ama biz vardık.
Gülüşümüz vardı.
Oyunlarımız vardı.

Top oynadık,
Çelik çomakla güldük,
Saklandık, koştuk, düştük…
Ama hep kalktık.

Geri kalmamak için değil sadece,
Yaşamak için koştuk.

Ve ne garip…
Yokluk içindeydik belki,
Ama en çok da o zaman mutluyduk.

Ferah nur sultan 21.03.2026