SEHER VAKTİ
Yüreğimin gözlerinden döküldü damla damla,
İçten yakarışlarla sarsılmaz bir imanla.
Güzel yurdum dertlerden, beladan uzak olsun,
İçinde güzel halkım gönlünde huzur bulsun.

Bağlansın şeytanların elleri ayakları,
Boşa çıksın hileler kurduğu tuzakları.
Kişioğlu uyansın, zamanın sabahında,
Dokunmasın ip gibi insafsız tezgahında...

Kıblesi benliğiyse, kov da gitsin başından,
Fırlatsan taş ve zehri, helal olan aşından.
Akan suları bile taşırmış göz yaşından,
Bilsin ki beyaz atlı çıkamaz masallardan...

Niçin kişiler tek tek, us ile donatılmış,
İnce kalın damarlar, özen ile kanlanmış,
Hakkını vermek gerek Tanrı’nın özenine,
Bakıp ibret almalı şu eşsiz düzenine...

Değilsin zaman zaman hatırlanan bir eşya,
Adın anılmaz iken, neden değer buldun ya,
Diline küfür gibi, başka dilde ninniler,
Türkçem kalıp altında, acı ile iniler...

Değerler darmadağın, nesiller senin midir?
Asırlara hükmeden o atalar kimindir?
Düşün usun nerede ne ile uğraşıyor,
Yaban değirmenine tahıllar mı taşıyor...

Sen de bi gün yerinden fırlayıp bir ok gibi,
Saymalısın demirden duvarları yok gibi,
Gücü senden alanın sakın kölesi olma,
Yalnız Tanrı’ya baş eğ sarsılmaz bir imanla...

(DxG)