Bayram geldi anne…
Herkes “bayramın mübarek olsun” diyor,
Ben yine sana geldim.
Elimde şeker yok,
İçimde çocuk kalmış bir özlem var.

Eskiden bayram sabahları
Sen erkenden uyanırdın,
Evin içine bayram kokusu sinerdi.
Bir telaş, bir sevinç…
Ben hâlâ uykulu gözlerle
Senin sesinle uyanırdım.

“Bayram bugün” derdin anne,
Sanki dünya daha güzel olacakmış gibi…

Şimdi bayram sabahı…
Ama ne o ses var,
Ne o telaş,
Ne de içime dolan o sıcaklık.
Herkesin yüzü gülüyor,
Benim içim sessiz.

Bayramlıklarımı değil,
Yokluğunu giydim bugün anne.
En çok sana yakışan o sarılmayı
Kendimden esirgedim.

Hatırlıyor musun…
Elini öpmeye eğildiğimde
Beni kaldırıp sarardın.
“Benim bayramım sensin” derdin.
Ben o cümlenin içinde
Kendimi dünyalar kadar zengin hissederdim.

Şimdi kimse öyle demiyor anne…
Ve hiçbir bayram
Senin söylediğin kadar gerçek değil.

Sol yanım acıyor bugün de,
Hem de bayramın ortasında.
İnsan herkes sevinirken
İçinde eksiklik hissedince
Daha çok yanıyormuş meğer.

Kapını değil,
Mezarını ziyaret ediyorum şimdi.
Şeker yerine dua bırakıyorum toprağına.
Gözyaşlarım karışıyor bayram sabahına,
Kimse fark etmiyor…

Anne…
Herkesin bir bayramı var,
Benim bayramım sensiz.

Yine de geldim sana,
Bayramın mübarek olsun demeye…
Belki rüzgâr taşır sesimi,
Belki bir yerden duyarsın diye.

Eğer duyuyorsan…
Bil ki ben hâlâ aynı çocuğum.
Bayramlık sevinçleri yarım,
Sarılmaları eksik o çocuk…

Ve anne…
Eğer bir bayram daha varsa öte tarafta,
Ne olur beni de çağır bir sabah.
Ben yine elini öpeyim,
Sen yine “benim bayramım sensin” de…

Çünkü bu dünyada bayramlar geçiyor,
Ama sensizliği geçmiyor anne…
Ve ben her bayram
Biraz daha sana geliyorum.
#MehmetYETEK
#BayramdaSolYanım