0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
47
Okunma
Kimsenin beni sırtında taşımasını beklemedim,
Kendi ağırlığımı bildim hep,
Kendi yaralarıma dokundum,
Ve her düştüğümde,
Kendi ellerimle kalktım yerden.
Yolumu kendim çizdim,
Bazen yanlış, bazen eksik,
Ama hep kendi izim kaldı ardımda,
Bir başkasının gölgesinde yitip gitmeden.
Benim yüküm bana ait,
Biliyorum, ağır bazen, sert ve taşlı,
Ama her adımda biraz daha büyürüm,
Ve her darbede biraz daha sağlam olur kalbim.
Kimsenin omzuna yaslanmadım,
Rüzgarı da fırtınayı da tek başıma göğüsledim,
Eğer bir gün durursam,
O da sadece kendi içimde soluklanmak için.
Kimsenin beni sırtında taşımasını beklemedim,
kendi ağırlığımla,
Kendi yolumda,
kendi adımlarımla,
Varım.
Birkan Demirci
Kayıt Tarihi : 26.11.2024
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
