0
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
77
Okunma
iyiyim demek alışkanlık yapmış dilimde,
bir cümleyle yama yapıyorum günlere,
içimde dökülen telleri görmeden.
gözlerim bazen o kadar uzak ki kendime,
düşen yapraklar gibi izliyorum zamanı;
bir hışırtı, bir esinti, o kadar.
yollar hep aynı yere çıkıyor,
adımlar bildik ritimlerde dolaşıyor.
iyiyim diyorum,
sanki başka türlüsü yasaklanmış gibi.
rüzgâr sorsa başka, belki fısıldarım gerçeği.
ama insanlara “iyiyim” diyorum,
çünkü duvarlar şeffaf değil,
çünkü kırılgan kelimeler sığmaz kalabalığa.
her sabah aynı maskeyi takarken,
aynı saatte kahveyi karıştırırken,
biraz daha eksiliyorum içimden.
ama fark eden yok,
çünkü iyiyim diyorum,
çünkü dilim buna alıştı.
belki de iyiyimdir,
kim bilir?
alışkanlıklar da bazen gerçeğe dönüşür.
Birkan Demirci
Kayıt Tarihi : 3.11.2024
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
