Bazı insan vardır, kendi yok olsa da,
İlk olduğu yerden, hiç de ayrılmaz.!
Sen bendesin, yanımda olmasan da,
Dokunduğum ten, sıcağı yok olmaz.!

Düşündüm gece de, yalnız kalırsan,
Biriyle mi gitti, der aldanırsın,
Unuttu mu beni, böyle sanırsan,
Kaynayan yerlerden, ısı kaybolmaz.!

Güz günü dökülen, yaprak yeşerir,
Yaşamak budur ki, insan savaşır,
Üşürsen gel bende, yerin güneştir,
Dışarda kış olsa, kalpte üşünmez.!

Yorulma dünyada, benim sevgimden,
İlk soyledigim, aşk dedigimden,
Kaldım orada, yemin ettiğimden,
Yerin kal öyle, sabittir kaçılmaz.!

Bu kalp yerindir, bilirim konuşmam,
Sessizden severim, ele danışmam,
İçimdesin seni ordan, atamam,
Bendesin sen, bir başkası sarılmaz.!

Ben bir seni sevdim, başkası olmaz,
Uzakta olsan da, sevgin kaybolmaz,
Hislerin bendedir, yağmurda değmez,
Elimde elin var, rüya bu denmez.!

Miadı aşk’ta kokmalar olmuyor,
Sibirya’da kalsa, dahi donmuyor,
Kuşkonmaz yürekte, Kimse bilmiyor,
Meyvesiz dallar, meyveli sayılmaz.!
15.03,26 / Saat 13,58
MİADI (Mehmet AY)