"İsyan ile Hasret Arasında Bir Gönül İşçisi"
Bu şiir; sadece bir özlem hikâyesi değil, sevdasını bulamayınca dünyaya ve kadere kafa tutan bir aşığın "hesapsızca akışı"dır. Şair, yalnızlığın verdiği o ağır yükü sırtına vurup, sazıyla yollara düşen bir modern zaman dervişi gibi sesleniyor. Yorumun Özü: Sert ve Mert İsyan: "Kaşları yıkmak", "dişleri sıkmak" ve "göğe kurşun sıkmak" gibi ifadeler, sevdanın insanı nasıl bir cinnet ve hiddet eşiğine getirdiğini çok vurucu anlatmış..Perişanlık ve Sadakat: "Uykusuz, perişan, mahmur gözlerle" arayışına devam etmesi, aşkın her türlü eziyete rağmen vazgeçilmez bir "can borcu" olduğunu gösteriyor.Kalbe Çakılan Çivi: "Kalbe çivi çaktım" benzetmesi, acının artık kalıcı bir parça haline geldiğini anlatan muazzam bir imge.Özetle: Sabrı tükenmiş, aklı bir karış havada, sazı omzunda ve "ölümüne özleyen" bir yüreğin; dağlara, taşlara ve gökyüzüne savurduğu yaralı ama dimdik bir sesleniş.