KENDİMİ DAĞLARA VURDUM
Gönül feryat eder, duyulmaz sesim
Senin aşkın ile kesildi nefesim
Dünyada kalmadı artık hevesim
Kendimi aşkından dağlara vurdum

Yüce dağ başında duman gürüldü
Yüreğim ortadan ikiye bölündü
Kaderim ezelden gama büründü
Kendimi aşkından dağlara vurdum

Mecnun gibi gezdim,çölü neyleyim
Derdimi dilsiz bir taşa söyleyim
Gayrı bu diyarda nasıl gezeyim
Kendimi aşkından dağlara vurdum

Kuşlar yuva kurmuş yüksek yamaca
Vuslat hayal oldu, gitti boşa
Gündüzüm dönüşür kara bir taşa
Kendimi aşkından dağlara vurdum

Zemheri ayında güneşte kavruldum
Savrulan küllere döndüm savruldum
Yar senin yüzünden candan yoruldum
Kendimi aşkından dağlara vurdum

Garip Zihni söyler, derdi katmerli
Gözümün yaşları kanlıdır terli
Bulunmaz dermanım, yaram katmerli
Kendimi aşkından dağlara vurdum
Yazan Şair:Zihni DERİN