Sayende en dibi gördüm,
Umutlarım dün gece öldü.
Hayallerimi hafızamdan söktüm,
Dün seninle geçirdiğim son gündü.
​
Mutluyum aslında, daha düşemem;
Burada beni yokluğun üzemez.
Meyve veren ağacı taşladın,
Huyum değil kin beslemem gülene.
​
Yine de için rahat olmasın,
Aklına geldiğimde sorma nasılım.
Azalmadı sol yanımda sızım,
Yıllarca taşıdı aşkın yasını.
​
Öyle birden bırakmak kolay değil,
Alışkanlık dilimde aşka meyil.
Farklı düşünsem de zorlanacak yüreğim,
Korkarım bulamayacak yeterli süreyi.
​
Stres altındayım; paranoya, şizofreni...
Dün mutluydum, bugün sefil.
Yarın sen gelirsin bir vakti gecenin;
Cumartesi aynı yerdeyim, dibinde şişenin.
​
Şimdi girme aklıma, dayanamam;
İstemeden affederim, bahane aramam.
Aramızda 460 kilometre var ama,
Gerektiğinde aşk mesafe tanımaz.
​
Ayıldığımda her şey farklı, öfke doluyum;
Ki bu öfke bin orduyu doyurur!
Varsa mantıklı bir açıklaman buyur,
Son kez dinleyeyim seni, içimi soğutup.
​
Sustun, çünkü yalanın bini bir haram,
Sustun, çünkü hesap soracağını hatırlattı Rab.
Sus! Artık deşilmeyecek yaram,
Karar verdim; ihtiyacım yok konuşmana.