Sadece olmadıklarıma üzülen
Ve bir yerden lutfün geleceğini düşünen
Ah! Ne aptalmış eski ben
Gerçeklerini tümüyle reddeden

Kanatlar; Neden bu kadar kutsallar
Oysaki sahipleri en tehilikeli yırtıcılar
Heleki görünmeyen ihtişama sahip o boynuzlar
Ne çok da yakışır, gösterişli asil hayvanlar

Hele ki o kutsallık bezenmiş kuyruklar
İlahi dokunuşunun süslerine sahipler
Değerini neden hiç vermediler?
Uçmaya takıntılı ayakları yere sağlam basmayanlar

Özür dilerim kanatlarım yok benim aslında
Kuyruklarım ve boynuzlarım ihtişamın kıvamında
Sizin gözünüzde pek kutsal sayılmasamda
Lanetleri de yakıştıramazsınız bana!

Kim kutsal, kim lanetli belli olmaz gözlerle
Bakmalı ruhun kemiksiz yüzüne
O zaman görünür bütün lekeleri galiba
O yüzden sahipler kuş tüyünden sahte kanatlara

Dedim ya! Kuyruklarım ihtişamlı aslında
Her biri uzanır farklı bir sanatın dalına
Hele ki birini çalış koparmaya
Daha güçlü yeniler kendini, boşuna uğraşma

Hele ki boynuzlar; nasip değildir her varlığa
Ne asil ve ihtişamlı alageyiklerin ki değil mi ama
Benimkiler de onlarınkine benziyor aslında
Köküm Sibirya’dan olduğu için galiba
Boşuna kırmak için baltanı kaldırma
Ruhun parçalanır bir küçük dokunuşuyla

Atamışlar kötülüğü boynuzlar ve kuyruklara
Vermişler kutsallığı gerçek zalim kanatlara
Lakin belli değil niyeti kanatlı olanların aslında
Boynuzlar ve kuyruklar ne kadar dobralar bir anlasa!