Ah! Ne kadar da erkek(!)
Dağları devirecek bir ürkek
Kalpleri istere çalan mükemmel bir kabiliyet(!)

İlk tanışmamız da vardı güllerin pembeliği
Lakin dikenleri dilinin marifeti
Etkilenen gözlerin ne kadar dokunaklı
Kalbimi çalan mükemmel, kutsal sevgisi

İhtişamsız görünen emeksiz hediyeleri
Tablo boyar gibi boyar bütün gözleri
Hele ki sahne de toplar bütün alkışları
Muhteşemdir kendisi olmayan ışıltılı maskesi

Ah sevgilim! Kalbinin aslı kirli bir kara
Aynalardan kaçan da sensin ama
Kendini sevmezken nasıl kandırdın beni ama
Düştü masken oldu, ilişkinin sorumluluğunda

Ah sevgilim! Maskulensin sözlerindeki kibrinde
Lakin sorun ananın koynundan ayrılamanda
İç savaşlarının verdiği ritminde nefreti bana kusma
Asıl gelişemediğinde sorun anlasana

Geç olmadı ki sahnelerde ki ışığın sönmesi
Kanmıştım sözlerinde vardı cennetin bahçeleri
Hele ki beni beğenen o gözleri
Sonra bağırdı fiziğimde varmış birşeylerin eksikliği

Tam bir yüce varlıksın hayallerde
Lakin şiddetin anca hayaller aleminde
Senden ayrılmak için aptığım her harekette
Lütfen bağırma bitirdin kendi ellerinle

Ah sevgilim! Zincirlerine güvenince ne sandın ki
Hırlamaların anca güvendiğin alanlarda
Asıl göklerden inince gel dünyaya
Verdiğin sözlerin boşu boşuna

Ah sevgilim! Erkeksin kendi hayalinde
Lakin akşamları başın annenin kucağında
Yaşamışsın boşuna yıllar boyunca
Çocuk kalmış beynin büyümüş bedeninde

Sevgilim! mutlusun kendi hayaller aleminde
Lakin benim sevgim gerçeklerin dünyasında
Sana başarılar kendi muhteşem(!) hayatında
Ben gidiyorum bir daha beni arama