Zaman acımadan çaldı bizi bizden,
Ayrıldı ellerimiz birbirini severken.
Hasret damla damla düştü gözlerimize,
Sönmedi yüreğimin yangını, sen gelmeyince.

Gizli bir sır gibi sakladım seni kalbime,
Sessiz bir dua oldun ıssız gecelerime.
Adını andıkça büyüdü içimde sevdan,
Gözlerimde kaldı yüzün, silemedi zaman.

Belki bir gün kapım çalar sessizce,
Güneş gibi doğarsın karanlık geceme
Yıllar geçse de değişmez bazı şeyler,
Aşkın mühür gibi dururken kalbimde.

Belki bir gün yine karşılaşırız,
Yarım kalan cümleleri tamamlarız.
Bir bakışın yeter, kalbim hemen anlar,
Belki bir gün… aşk kaldığı yerden başlar.

Geceler uzun, yollar sensiz,
Yıldızlara seni sorarım gizli gizli.
“Belki o da beni düşünür” der içim,
Ve umut doğar yüreğimin en derin yerinden.

Ve bir gün yollar bizi yeniden bulursa,
Suskun kalpler konuşur belki bir bakışta.
Ne zaman silebilir kaderde yazılanları
Ne aşk biter ne de kalp unutur anıları

Belki bir gün rüzgâr getirir sesini,
Unutulmuş bir şarkı gibi kalbime.
O gün anlarsın, geçmeyen şey sevgidir,
Ve bazı aşklar hiç bitmez… sadece bekler içinde.