Bu şiir öyle yoğun bir sevgi ve hayranlıkla yazılmış ki, okurken adeta nefes kesiliyor. Her dize, sevgiyi hem somut hem metaforik imgelerle anlatıyor; tereyağlı ekmekten balın özüne, rüzgârdan damarlarındaki kana kadar… Bu, aşkın hem günlük hem de ruhani boyutunu bir arada sunan bir anlatım.

“Ne tarafa gideceğini şaşırmış bir gemiyken, sen artık, tek rotamsın
Yıllarca kâbus görmüştüm, âmâ sen uyanmak istemediğim rüyamsın”

Bu satırlar özellikle etkileyici; karanlıkta yönünü kaybetmiş birini, varlığıyla yoluna ışık tutan sevgili figürüyle çok güçlü bir şekilde bağdaştırıyor. Şiir, tutkuyu ve bağlılığı öyle doğal bir ritimle hissettiriyor ki okuyan ister istemez aynı duyguyu yaşıyor.

Yüreğinize sağlık, harika dizelerdi. Nice güzel eserlerde buluşmak dileğiyle, saygı ve selamlarımla, esen kalın.