1
Yorum
5
Beğeni
5,0
Puan
50
Okunma
Bu şiirin hikayesi sadece çaresizlik.
Bir papatya gibi koparıldım “sevmiyor” yerinde;
Tanıdım seni, çaresizliğin engizeğinde.
Hangi tecellisin şu mahzun gönlüme?
Arasaydım bulamazdım böyle hâleti rûhiye.
Senden önce çok acı gördü bu yalnız;
Işıkları sönmüş, kalmış bir başına, aşsız.
Başsız kalmış, hüsrana vurmuş, aşksız;
Çaresizliğin sinesinde kalakalmışız.
Gelmeyeceksen söyle, yollara düşeyim;
Bedevînin gözünden çöllere sürükleneyim.
Susuz kalayım, huşûsuz kalmayayım yerimde;
Gelirsen de girelim sırât-ı müstakîme.
5.0
100% (1)
Cevap Yaz