8
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1374
Okunma
Galiba özlüyorum; o ayazını şehrimin
Hergün önemsemeden yürüdüğüm o kaldırımları
Sonra çam ağaçlarıyla dolu parkını
Kimbilir belkide unutulan anılarımı
Galiba artık alışıyorum gözyaşlarına
Belkide elimden kaçırdığım fırsatlara
Sonra ağlamak isteyipte ağlayamadıklarıma
Gelip geçen o zamansız fırtınalara
Galiba anlıyorum artık km’lerin bile
İnsanın kendisini terketmesi için yeterli olmadığını
Aradaki mesafelerin en sıkı dostlukları bile,
Sonucu belli olmayan bir sınava sokacağını...
Bazı dostluklar yalanmış anlıyorum...
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.