1
Yorum
2
Beğeni
5,0
Puan
26
Okunma
/bahçe/
sabahına sakladım
en karanlığı
sandım ki geldin
kışıma bahar oldun,sandım
yoluma gülleri ekerken
nerden bileyim ben
ayaklarıma dikenlerin
böyle batacağını
bir ömrü unutturdu gelişin
ve yapışkan kuşkuyu
söküp attı ellerin
düşlemedim ki ben
böyle bir sonu
gördüğüm rüyaları
ben hep hayra yordum
ama bilemezdim ben
kabusum olduğunu
gidiyorum ben
kendi içimdeki bahçeye
yollarında güller var
ama dikensiz
ve sabahlar var orda
karanlığı hiç düşlememiş
07.03.26
5.0
100% (2)
Cevap Yaz