Seni sevmenin kitabını yazacaktım,
Bir baktım, hasretin kitabını yazıyorum.
Beni kahreden boş sayfalara,
Ben yine seni yazıyorum,
Seni
Kadınım…

Senden bana hatıra,
Avunduğum resminde,
Mağrur duruşuyla,
Bakışında yandığım,
Çarptıkça duvarıma,
İçimi titreten sesin kaldı sesin,
Senin
Kadınım…

Sana dokunamayışımın acısıydı,
Bedenimde kanımı donduran,
Issız limanıma sürükleyen,
Alışılmış çaresizliğime bağladığım saçlarının kokusuydu,
İçimdeki fırtınalara inat,
Beni senden koparamayan sendin,
Sen
Benim
Kadınım…

Bir var oldun,
Bin kaybettim yokluğunda.
Unutamamaktan değil, görememekten yoruldum,
Seni
Kadınım …

Aşk,
Kağıda değil
Kalbe nakşedermiş.
Sen benim ,
Kağıdım,
Kaderim,
Kalbime nakşettiğim şiirim,
Her nerede olursan ol,
Olduğun yerde,
Mutlu ol,
Sen
Kadınım …

Olur da
Bir gün buğulanırsa gözlerin,
Hasretine demir attığım yerde,
Bekliyor olacağım,
Seni
KADINIM …

GÜLSE ŞİİRLERİ 08/03/2024