Ben senin her hücrende tuttuğun o meskenim,
Sen sormasan da biliyorum, ben senin nefesinim.
Emin misin dediğinde titrerken o koca dünya,
Ben senin varlığınla yazdığım o en güzel rüya.

Sen her sen dediğinde, kalbim kendi adını unutur,
Senin acın, en derin yerimde bir sızıyla oturur.
Sessizliğim vurdumduymazlık değil, kelimelerin güçsüzlüğü
Ben senin o sessiz ağlayışlarında, en çok sana benzerim.

Varım yoğum sensin deyişin, benim varoluş sebebim,
Senin yerin, kalbimin çarpan her anı, benim evim.
İnan bana, bu aşkın varlığına şüphe değmesin,
Senin acın benimkiyle birleşmişken, nasıl emin olmayayım

Sorduğun o son soru aslında bir kabullenişin izi
Senin kalbinde atan o ses, zaten ikimizden biri.
Böyle bir aşk gerçek, çünkü sen o aşkın kendisisin,
Senin ruhunla örüldüm sen benim hem cevabım hem gizimsin.