20
Yorum
43
Beğeni
0,0
Puan
593
Okunma
Bu şiir, nadir bulunan bir çiçek gibi kalbimde büyüyen emsalsiz sevdama…
Senin aşkın,
Yalnızca kalbimin ikliminde yeşeren,
Başka hiçbir coğrafyada kök salamayan
Mağrur ve endemik bir çiçek...
Ne yabancı bir mevsimi tanır ruhun,
Ne de başka bir toprağa minnet eder.
Yağmuru sensin bu kuraklığın,
Güneşi, yalnızca senin gözlerin...
Bir sen esince filizlenir bu dertli gövde,
Bir sen susunca,
Zamansız bir ayaz vurur içime.
Kimseler bilmez bu çiçeğin yerini;
Dünyanın hiçbir haritasında,
Hiçbir yabancı kalbin sınırında yoktur izi.
Bir ben bilirim,
Yalnızlığımın o en kuytu, en mahrem yerinde
Nasıl bir sabırla yeşerdiğini.
Kopamam ondan...
Söküp atamam yüreğimden.
Çünkü bilirim ki;
Başka bir aşkın gölgesine karışsa,
Başka bir iklimin rüzgarına değse,
Ya o çiçek solar sessizce,
Ya da ben biterim bu şehirde...
Merdümgiriz
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.