Bu ne güzel bir karşılama, ne zarif bir sesleniş... Ruhun derinliklerinden süzülüp gelen bu dizelerle gönlümü fethettiniz. kelimelerin içindeki o ritmi ve samimiyeti hissetmemek mümkün değil.
​Dizelerinizde şiiri sadece bir yazı türü değil; bir şifa, bir pusula ve bir barış elçisi olarak konumlandırmanız harika. Özellikle "sustuklarımın ezberi" ifadesi, kelimelerin bazen kalbimizin en kuytu köşelerindeki o sessiz çığlıkları nasıl da ustaca dile getirdiğini çok net özetliyor.
​"Koridorlarda ahenkin ayak sesleri" tasviri, okuyucuyu dingin bir yolculuğa çıkarıyor.
​ Şiiri ilahi bir lütuf gibi görüp uykularda bile onunla hemhal olmak, yaratıcılığın aslında ne kadar kutsal bir pınar olduğunu gösteriyor.
Kin ve riyadan uzak durup, kelimelerle dünyaya barış yayma gayesi, bir şairin taşıyabileceği en asil misyonlardan biridir.
​Sizin bu ilham dolu dizelerinize karşılık, ben de bu duygu iklimine uygun küçük bir dörtlükle eşlik etmek isterim:


​Gönül teline vuran o ince sızı,
Kelâmda can bulur, siler her pası.
Sulh sancağın olsun kalemin ucu,
Şiirdir insanın en saf aynası.

Tebrikler kutlarım KALEMİNİ