0
Yorum
6
Beğeni
0,0
Puan
137
Okunma
Gözlerin engin maviliğe
Dokunur dokunmaz
Ellerine bir resim dolanır
Çizgilere aldanırım
Uzaklara akan nehrin kıvrımlarında
Bir dağ yorgunluğuna sarılırım
Çivilendiğim şu toprağın sırtında
O yükü kaldıramaya utanırım
İnsan bir yerde duramazmış çarpa çarpa
Kalbini tüketinceye değin parça parça
Her şeyin sevda sözleriyle ilgili olmadığını
Ellerimden kayıp giderken zaman, anlarım
Bir aynadan süzülen çizgilerle
En nihayetinde son bulacak
Son nefeste, son anda ve en sonda
Galip olandır yalnızlıktır zannım
Yol çok kısa olabilir ama
Ben çok yorgunumdur
Yol çok uzun sanılsa da
Ama ben yokumdur katlanırım
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.