Yüreğine sağlık. Şiirin, ölümün o kaçınılmaz soğukluğunu ve bir o kadar da ritmik olan gelişini çok dokunaklı bir şekilde işlemiş. Ölümü sadece bir son değil, ilmek ilmek işlenen bir "örgü" gibi tasvir etmen, hüznü çok daha derin ve emek verilmiş bir yere taşıyor
​Hayatın gelgitlerini ve ölümün o kaçınılmaz örgüsünü anlatmak için çok güçlü bir imge.
​Seslerin birbirine karışması: Kazma, kürek ve dua seslerinin harmanlanması, o veda anındaki o kabullenilmiş sessizliği çok iyi yansıtıyor.
Kimsesizliğin ve yarım kalmışlığın en somut, en can yakıcı hali bu olsa gerek.
​Kelimelerin arasında dolaşırken, o "gece karası" soğuğu gerçekten hissediliyor. Şiirsel dilin hem çok yalın hem de bir o kadar vurucu.
Bir kazma, bir kürek" gibi tekrarlar şiirine cenaze törenindeki o mekanik ama kederli ritmi harika vermiş. Bu tekrarları artırarak okuyucunun o ana hapsolmasını sağlamış..
Kutlarım KALEMİNİ şaire kardeşim