Güneşim sensiz battı,
Gecem başlıyor yine sensiz
Ömrüm adım adım alırken
Sensizliğe sessizce yol
Gönlüm bir yargıç oldu
Gönlüm sanki karakol
Sorguladım hep beni...seni
Yâni bizi
GÜN DOĞMAK ÜZERE....
Ve....sen yine yoksun

Seherle gelirsin diye
Seyrettim doğan günü
Zaman hızla yaklaştı
Koştu öğlen vaktine
Çıktı güneş üstüme
Geldi...hızla geçti
Ve...sen yine yoksun

Bir sren sesi duydum uzaktan
Apar topar koştum gar-a
Rayların gıcırtıları arasında
Seni ararken gözlerim
Her yolcu el sallıyordu
Fakat hepsi bana yabancı
Tren geldi,tren geçti
Yolcu bindi ,yolcu indi
Eller sallandı,
Tebessümler yollandı
Ve...sen yine yoksun

Ümitle parlayan gözlerime
Bulutlar acımadan hücum etti
Boynum kırık bir dal gibi
Büktü mârur boyunu
Kırağı çalmış gül gibi
Soldum...yıkıldım..mahvoldum

İçime gömdüm acılarımı
Tekrar baktım gar-a
Terminale,parklara
Bir çift geldi,bir çift gitti
Birgün doğdu,birgün bitti
Ve...sen yine yoksun

Dönerken o buz kesen bekar evime
Son birkez daha baktım yollara
Son birkez daha salladım elimi
Sensiz trenlere ,sensiz yollara
Sensizde olsa ( yalandan)
Gülümsedim...
Tebessümler gönderdim onlara
Tekrar ...seni aradı gözlerim
Tüm gezdiğimiz sokaklarda

Şimdi ben;
Son köşeyi de dönüyorum
Ve..sen yine yoksun
Ama sen yoksun HÂLÂ YOKSUN
OFFFF OFFFF NİYE YOKSUN

Çağrı göçmenoğlu (mahlas)
Recep fidan 11/12/1998